Journal TwentyOne

 

 

saying that i'm not a grown up.

'cause wheather i have so many reasons for everything i've decided to do.

there's no different from my self-willed decisions in my childhood(lay down and cry)

 

saying that grown up is to do what best not what I like most.

How do we know what's best then.

 

I don't want to be a doctor.

well, it's not like i don't want to that much, actually it would be fun to try but to be on that path

I will have to throw away another side of my life.

not forerver but long enough to make me feel bad.

 

everything went as plan.

i planed of being exchange student, i did.

i planed of applying one international japanese university, i did and i got a scholarship.

 

everything went as plan.

it was easy.

at first i was so happy and now i feel bored of hearing people admiring my friends who places in medical school.

 

i might never say it but as a narcissistic person, i feel like i can do it too.

 

i felt stupid picking up this path, i did,

no one proud and no one admired it.

 

i read some psychological articals about people who can't live without praises.

i think i'm one of them.

 

i live with my parents' praises. and now i hear it rarely.

instead i sometimes found dissapionment.

 

it made me down.

like hell.

 

when i planed my future.

i was thinking that

i should not let others people's opinion influent my decision so much.

'cause it's a big decision of my life. like a turning point that will change my future completely.

 

if i pick right or wrong side i made sure not to blame anyone but myself.

 

and now i feel like i have picked the wrong one.

 

and there is only me to blame.

this is worst than i thought.

 

it would be better to have someone eles to blame this is suck knowing that you were wrong and stupid.

 

ask me again, i don't want to be a doctor, but i wanna go to medical school, i wanna be medical student, i wanna make my parents proud of me, i want praises from everyone, i want to be accepted.

 

it's bad to think this way.

 

this world have made me.

 

Now, if i turn around and go for med school.

 Doctor is a great career, i'll get to help others people, cure them, put away there physical pain,

but at the sametime i will get accept from thai society automatically and making my parents pround which are my own self-willed desire. would that be a grown up decision?

 

or continue on this path i picked and try hard to make them proud, it might be long not right now.

but saying like a narcissistic person, i feel like i can make it!

 

 

 

 

please correct my English, thank you.

 

ps. if you worried i will be happy, lol. but believe me i'm ok.

 

I just realize that I'm actually addicted to praises.

Since I was little I love to see people around me happy
I was everything that could make them proud of me

I never know.......

 

Later, I started to grow independently with full of self-confidence.
seems like that.....

but actually I always unconfident inside that I want to be accepted from people around me,

especially, mom.

 

Right after I started my junior high, mom started to show the real her to me
or maybe I just realize it.

 

….it's too late. I already have my own dream, I though she knows.

And that was the time I discovered there will be no more praise from her....

since what I want to do and what her wants is on the opposite.

 

I've try hard, though that if I success in the medical school admission she would accept my dream and trust in me that I can do what I want....

 

but I fail.

Now, I can't be what she wants and there is no prove that I will be successful in my own way but I still could never be anythings else except me.

 

I hope she understand and appreciate my thought.....

 

I said her expectation hurts me..... as well as hurts herself

I wonder if my expectation toward her hurting her or not.....and yes it does hurt me.

 

If it's someone else I just gonna let them go, they could not influence me

but when it comes to her; she's too important that I couldn't let her go......

Right now I'm following my dream.
I can see no light in the end of my tunnel.
But I still truly believe that if I walk another thousands miles i will definitely see the light.

 

Please keep your finger crossed for me.....

 

here is something for you guys

my favorite part from the Joy Luck Club

this movie made from a book in the same name.
it's about chinese immigrant families, focusing on the mom and their American-Chinese daughters. It's about three hours long I recommend you to watch it

I always watch this after I hurt from talking to mom.

it make me sad and hopeful at the same time

sad that my mom wouldn't understand me like this...

hopeful that she always understand me but she just never shows it........

 

PS. คิดว่าจากนี้ไปจะอัพblog เป็นภาษาอังกฤษค่ะ อยากฝึกเขียนเยอะๆหน่อยน่ะค่ะ :)

 

เพิ่งจะได้ Macbook pro 15" ตัวบน มา...
ใช้มาได้เกือบเดือน ตอนนี้เริ่มจะเกิดคำถามว่า
เราจำเป็นจะต้องใช้แมคจริงๆหรอ?

เฮ้ย แมคมันดีกว่าPC จริงๆ รับส่งไฟล์ จัดการรูปภาพ ใช้ทำงานสร้างสรรเป็นเลิศ
สิ่งที่จริงๆ ไม่ต้องใช้แมคก็ได้....รึเปล่า?

 

รู้สึกเสียใจนิดหน่อยแฮะ mac ค่อนข้างจะแพง... มากก
แน่นอน ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไมเหล่าสาวกmac ถึงได้เชิดชูบูชา...

ก็เพราะมันแพงน่ะสิ พอมันแพง เราก็จะเห็นคุณค่าของมัน
พูดอีกอย่างคือ เรามองแต่คุณค่าของมัน มองว่ามันดียังไงบ้าง
ยอมรับจริงๆ เดือนแรกที่ใช้แทบไม่เห็นข้อเสียมันเลย โอ้ยมันทำอะไรก็ดีทุกอย่าง

ในขณะที่PC เราๆส่วนใหญ่ได้มันมาฟรีๆ ติดมากับเครื่อง เราจะไปมองหาคุนค่าอะไรในตัวมันมากมาย

 

 

 

มีคนมาปรึกษาว่าจะซื้อคอมใหม่ Mac หรือ PC ดี
ด้วยความที่เป็นคนอื่น เราก็ต้องหาข้อมูลให้ดี
อ่านความเห็นประสบการณ์จากหลายๆที่

ถึงได้เริ่มมารู้สึกว่า ไม่น่าเล้ย...

ตอนตัดสินใจซื้อmac เราเห็นว่าOS มันดี ชอบการทำงานของระบบมัน
ชอบsoftware หลายตัวของค่ายนี้ ชอบapple ที่มักจะพัฒนาอะไรล้ำๆออกมาเสมอ

รวมถึงลักษณะภายนอกที่แน่นอนสวยกินขาดฝั่งPC
แล้วก็เห็นว่ามันใช้แต่วัสดุ ดีเลิศในปฐพีมาทำตัว hardware น่าจะมั่นใจในความแข็งแรง ใช้ไม่น่าจะต่ำกว่า 5 ปี

 

แต่ก็มารู้ทีหลังว่าหลายคนมีปัญหากับตัวhardwareกัน บางทีเพิ่งจะเข้าปีที่ 2 เอง  เปลี่ยนจอก็ 20,000

harddisk มีปัญหา ค่าเปลี่ยน 1,200... ฮื่มมม นี่เราคิดผิดรึเปล่าเนี่ยะ

 

ตอนนี้ใช้เวลาอยู่กับน้อง mac ค่อนข้างมาก
แน่นอน กำลังหาว่ามันมีอะไรดีวะ..
มันต้องมีสิ ! ก็ซื้อมาแล้วอ่ะ T T

สิ่งที่รู้ตอนนี้คือ ตัดต่อวิดิโอ เสียง ภาพ ต่างๆนาๆ ต้องยกให้ mac จริงๆ

แต่ทำเว็ปนี่ บนPC สะดวกกว่าแฮะ

 

 

ใครใช้Mac ก็ช่วยปลอบใจเราหน่อยนะคะ ว่าเราตัดสินใจถูกแล้วจริงๆ ที่เลือก Mac

ปล. ใครพอจะรู้โปรแกรมใช้แทน indesign ดีๆบ้าง ขอเป็นราคาถูกหรือ freeware ก็ได้ค่ะ

(ลองscribus แล้วไม่ค่อยชอบ)

 

ปล.2 เอ้อ ไอ้เจ้า macbook pro เนี่ยะ อุณหภูมิปกติมันควรจะเท่าไหร่คะ
เครื่องเราแตะ 50-60 บ่อยๆทั้งๆที่บางทีก็แค่เล่นเน็ต ฟังเพลง ทำให้กังวลใจ
เวลาใช้โปรแกรมตระกูล adobe นี่ไม่ต้องพูดถึง 70 กว่าๆ เลยทีเดียว (เล่นห้องพัดลมค่ะ)

 

ตอนนี้อยากใช้มันให้ได้นานและคุ้มค่าที่สุด กับเงินที่เสียไป.......